63
6/2015 promotor
Een enorme bonk graniet als een kers op de
taart in het midden van de Dome
Met een motor sta
je nooit lang alleen
Reisinfo
Ons verblijf werd gesponsord door:
Secret Places: www.secretplace.co.za
Tourist Info Parys, Freestate, Zuid Afrika:
www.parys.info / www.parys.co.za
Motoren gesponsord door:
www.motorradrentals.co.za
Gids: www.toerboer.co.za
Maaltijd met culinaire hoogtepunten:
www.osrestaurant.co.za
Speciaal woord van dank aan Jopie van
Wieringen uit Parys voor de lokale
ondersteuning en support!
grote speeltuin. Ons kuier (Zuid Afrikaans
voor een gezellig onderhoud) over motor-
rijden, Promotor Magazine, de BMW’s en
de Dome. Geschikte kerels, die George en
Leon. Als ze aanstalten maken om verder
te rijden, stopt er een 4x4 pick-up truck.
De bestuurder blijkt niemand minder dan
de projectmanager die verantwoordelijk is
voor het beheer van het UNESCO Werel-
derfgoed ‘Vredenfort Dome’, Mohau Ma-
putle. Mohau blijkt een enorme BMW lief-
hebber te zijn, maar praat ook vol
enthousiasme over zijn werk voor UNES-
CO en de Dome. Onverwachte ontmoe-
tingen, maar met een positieve ‘Deep Im-
pak’. Mijn dag was al goed, maar wordt
alleen maar beter.
Ik vervolg de fantastische gravelpistes door
de Dome richting Schoemansdrift, geniet
van de driftende BMW, vriendelijke men-
sen en het groene landschap. Iedere pas-
sant – blank of zwart – groet enthousiast
en de schaarse tegemoet komende 4x4’s
nemen gas terug om te voorkomen dat ik
achter mijn helm stof moet happen. Bij de
Schoenmansdrift neem ik een korte pauze
en drink een fl esje water aan de oevers van
de Vaal Rivier. Lizzy heeft niets teveel ge-
zegd: de temperatuur is inmiddels opge-
lopen tot ruim boven de 30 graden en dat
blijft niet onbestraft: als ik richting Vreden-
fort rijdt, zie ik de bliksem in het lowveld
inslaan en kort daarna spatten dikke drup-
pels uiteen op de ruit van de BMW. Er zijn
geen schuilmogelijkheden langs de weg,
terwijl de fi jne gravelpistes in de Dome nu
plaats hebben gemaakt voor een brede
zandweg met vooral – erg fi jn en mul –
zand. Ik HAAT zand, maar kan gelukkig de
donderbui ontwijken. Niet dat het erg is,
want dankzij het harde werken in het rulle
zand en de hoge temperatuur was ik toch
al drijfnat van het zweet. Beggars can’t be
choosers…
Granieten koepel
Vlak voor Parys buig ik nog één keer af
richting Vredenfort. Het was hier, nét bui-
ten Vredenfort, waar 2.000 miljoen jaar ge-
leden die grote steenklomp uit de lucht
kwam vallen, met een ontstellende hoe-
veelheid energie. De meteoriet boorde zich
10 kilometer diep in de aardkorst met zo-
veel kracht, dat de onderliggende rotsen
spontaan vloeibaar werden. Binnen tien
minuten na de inslag, veerde de aarkorst
weer omhoog (vergelijkbaar met water
waarin je een steen gooit) om tijdens het
‘opveren’ weer te stollen en een enorme,
granieten koepel te vormen, die nu als een
enorme monoliet in het vlakke landschap
van de Freestate ligt. Dit is de kern van de
Dome. De ‘hotspot’. Tot duizend jaar na de
‘Impak’ vonden in het hele gebied nog
aardbevingen plaats met de onvoorstelba-
re kracht van 10 op de schaal van Richter.
Zolang duurde het voordat de aardkorst tot
rust kwam. Zelfs anno 2015, 2.000 miljoen
jaar later, is de aardkorst nog onrustig: in
juni 2014 werd het gebied getroff en door
een aardbeving met een kracht van 4,9 op
de schaal van Richter; overigens zonder
noemenswaardige schade aan te richten.
Bovenop de granieten koepel wordt hard
aan een bezoekerscentrum gewerkt waar-
van de opening is voorzien voor 2016. Op
het moment van ons bezoek is het nog een
bouwplaats, maar nu, op zondag, wordt er
niet gewerkt. De aanwezige bewaker laat
zich overhalen (‘Ik ben hier namens hét
grootste motormagazine van Nederland,
en de Dutch Tourist Club ANWB, blabla-
bla’) en hij neemt me mee de granieten
koepel op. Joseph (zo heet ‘ie) blijkt tot
mijn stomme verbazing niet zomaar een
bewaker: hij is ontzettend goed op de
hoogte van wat zich hier miljoenen jaren ge-
leden heeft afgespeeld en brengt zijn verhaal
kraakhelder over. Weer zo’n onverwachte
ontmoeting die als buitengewoon plezierig
uitpakt… Dat is nu typisch Zuid Afrika!
Als uiteindelijk Parys weer in het vizier
komt, heb ik ruim 125 kilometer afgelegd
door één van de mooiste allroad-gebieden
van Zuid-Afrika. Het hadden er even goed
240 kunnen zijn. Terug in Parys sluit ik de
dag samen met mijn goede vriend Jopie af
in O’s restaurant aan de Vaal Rivier. Maar
wat heeft dit bezoek een indruk gemaakt.
Een ‘Deep Impak!’. Zuid-Afrika biedt zoveel
meer dan Kaapstad, de Tuinroute of het
Kruger Transfrontier National Park. Het zijn
de verborgen juwelen als de Vredenfort
Dome en Parys die de ‘Regenboognatie’
laten glimmen.
Stel je voor… een brok steen, met een
diameter van 10 kilometer, dat met een
duizelingwekkende 36.000 km/u inslaat
in het aardoppervlak