Styl barokowy

LiceumZamoyski 1,726 views 26 slides Oct 13, 2016
Slide 1
Slide 1 of 26
Slide 1
1
Slide 2
2
Slide 3
3
Slide 4
4
Slide 5
5
Slide 6
6
Slide 7
7
Slide 8
8
Slide 9
9
Slide 10
10
Slide 11
11
Slide 12
12
Slide 13
13
Slide 14
14
Slide 15
15
Slide 16
16
Slide 17
17
Slide 18
18
Slide 19
19
Slide 20
20
Slide 21
21
Slide 22
22
Slide 23
23
Slide 24
24
Slide 25
25
Slide 26
26

About This Presentation

Prezentacja na temat stylu barokowego w Krakowie


Slide Content

STYL STYL
BAROKOWYBAROKOWY
W KRAKOWIE…W KRAKOWIE…

OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA BAROKU…OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA BAROKU…
•Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób")
– główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na
zakres czasowy: od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy
działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał
sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny
niepokój.
•W epoce zwanej barokiem wykształciły się dwa zasadnicze nurty myślowe: racjonalizm, który
zakładał, że mądrość uzyskać można jedynie dzięki potędze umysłu oraz empiryzm, którego z
kolei założeniem było poznawanie świata dzięki zmysłom, doświadczeniu, umysł odgrywał
tutaj mniejsze znaczenie.
•Barok wyrósł na gruncie renesansu i manieryzmu, we Włoszech, w II połowie XVI wieku. W
XVII stuleciu rozpowszechnił się w niemal całej Europie, chociaż jego najsilniejszym ośrodkiem
pozostała Italia. W XVIII wieku najpierw przeszedł w rokoko, a potem ustąpił miejsca
klasycyzmowi w sztuce i oświeceniu w nauce.
•Jego nazwa o niewyjaśnionej genezie prawdopodobnie pochodzi od słowa barocco, które po
portugalsku oznacza perłę o nieregularnym kształcie. W odniesieniu do kierunku w sztuce
użyli jej jako pierwsi w połowie XIX wieku Jacob Burckhardt i Wilhelm Lübke. Z kolei
Benedetto Croce w 1929 przeniósł ją na całokształt kultury.

Najwaniejszymi cechami
ż
Najwaniejszymi cechami
ż
baroku s :
ą
baroku s :
ą
• bogactwo środków
• oryginalność
• kontrast
• ruch
• patos
• emocjonalność
• łączenie różnych elementów
• nawiązywanie do kultury ludowej, współczesności i codzienności
• tematyka religijna i mitologiczna
• dynamika
• ekspresja, teatralność
• znaczna rola koloru
• posługiwano się alegorią i personifikacją
• światłem wydobywano dominantę (czyli motyw najważniejszy)
• w kompozycji dominują kierunki ukośne

WYBRANE ZABYTKI BAROKOWE W KRAKOWIE…WYBRANE ZABYTKI BAROKOWE W KRAKOWIE…
1 – Kościół Świętych
Apostołów Piotra i Pawła w
Krakowie
2 – Kościół Świętego
Andrzeja w Krakowie
3 – Kościół Świętej Anny w
Krakowie

Kociół witych
ś Ś ę
Apostołów
Piotra i Pawła

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła –
znany krakowski kościół położony przy ulicy
Grodzkiej 54, we wschodniej części placu św.
Marii Magdaleny, w pobliżu kościoła św.
Andrzeja. Jest to prawdopodobnie największy
pod względem pojemności kościół zabytkowy w
Krakowie. Od 1842 roku służy parafii
Wszystkich Świętych.

Jest to pierwsza budowla architektury
barokowej w Krakowie. Ufundowana
została dla jezuitów przez króla
Zygmunta III Wazę. Plan kościoła
wykonał prawdopodobnie Giovanni de
Rossis, plan ten był realizowany od
1597 roku - najpierw przez Józefa
Britiusa, a następnie modyfikowany
przez Giovanniego Marię
Bernardoniego. Ostateczny kształt
kościołowi nadał w latach 1605-1619
Giovanni Trevano i to on jest autorem
fasady, kopuły i wystroju wnętrza.
Uroczystej konsekracji kościoła
dokonano 8 lipca 1635 roku. W latach
1809-1815 świątynia służyła jako
cerkiew prawosławna. Od 1842 roku
służy Parafii Wszystkich Świętych.
W roku 1960 kościół podniesiono do
rangi bazyliki mniejszej.

Dwukondygnacyjna fasada z dolomitu przypomina rzymski kościół Santa Susana Carla Maderny, ale są
w niej też echa fasady głównego kościoła jezuickiego Il Gesù w Rzymie.W niszach znajdują się posągi
świętych jezuickich: św. Ignacego Loyoli, św. Franciszka Ksawerego, św. Alojzego Gonzagi oraz św.
Stanisława Kostki dłuta Dawida Heela, a nad portalem głównym godło zakonu jezuitów; w górnej
kondygnacji św. Zygmunt i św. Władysław.

Ogrodzenie placu z rzeźbami apostołów
zostało zaprojektowane przez Kacpra
Bażankę, a wykonane w roku 1722 przez
Dawida Heela z wapienia pińczowskiego.
Dziś, na miejscu XVIII-wiecznych, bardzo
zniszczonych oryginałów, znajdują się
współczesne kopie (także z wapienia
pińczowskiego), wykonane przez
Kazimierza Jęczmyka. Przyczyną tego
stanu są kwaśne deszcze wymywające
twarze rzeźb.

Stiukowa dekoracja, głównie na sklepieniach, jest autorstwa Giovanniego Battisty Falconiego: w
apsydzie prezbiterium są to sceny z życia św. Piotra i Pawła oraz posągi patronów Polski - św.
Wojciecha i św. Stanisława. W nawach bocznych dekoracja staje się bardziej swobodna - pojawiają
się tam postacie puttów wplecionych w ornamentalne kompozycje i plafony.Późnobarokowy ołtarz
główny z roku 1735 z obrazem Józefa Brodowskiego "Wręczenie kluczy św. Piotrowi"
zaprojektowany został przez Kacpra Bażankę.

Wśród elementów wyposażenia wnętrza wyróżnia się
nagrobek biskupa Andrzeja Trzebickiego z końca XVII
wiek, a także nagrobki rodzin Branickich i Brzechffów.
Oświetlenie wnętrza zostało podporządkowane
teatralizacji sprawowania liturgii w baroku: światło miało
skupiać się na księdzu odprawiającym mszę świętą, a
boczne filary wspierające kopułę miały stwarzać wrażenie
kulis teatralnych. W kościele znajduje się także wahadło
Foucaulta.
W 1638 roku przy kościele
Jezuici założyli kapelę -
największą w ówczesnej Polsce.
Śpiewało w niej od 80 do 100
osób.

Kociół witego
ś Ś ę
Andrzeja

Kościół świętego Andrzeja - kościół
klarysek wybudowany w stylu romańskim,
znajdujący się w na krakowskim Starym
Mieście, przy ulicy Grodzkiej.Kościół
zbudowano w latach 1079-1098, z
fundacji palatyna Sieciecha. Był główną
świątynią osady Okół. Znajdował się
początkowo pod patronatem benedyktynów
z opactwa w Sieciechowie, a potem z
Tyńca. Być może początkowo nosił
wezwanie św. Idziego. Według Długosza
broniła się tutaj ludność Okołu przed
Mongołami w 1241. W 1243 Konrad
Mazowiecki podczas walk o tron
krakowski otoczył kościół fosą i wałem.
Ponowny najazd tatarski z 1260
spowodował prawdopodobnie częściowe
zniszczenie świątyni. W 1320 kościół
otrzymały klaryski, dotąd mające swoją
siedzibę w Grodzisku pod Skałą.

Wybudowano wówczas dla nowych lokatorek
zabudowania klasztorne z fundacji króla Władysława
Łokietka. Kościół kilkakrotnie padał ofiarą pożarów,
nie spowodowało to jednak poważniejszych zmian w
wyglądzie zewnętrznym (poza dodaniem barokowych
hełmów wież i portalu od strony północnej), ale w
XVIII w. dokonano gruntownej barokizacji wnętrza
(prace prowadzić tu mieli Baltazar Fontana - dekoracja
stiukowa i polichromia, oraz być może Franciszek
Placidi - ołtarz).

Kościół św. Andrzeja zachował do dziś pierwotną
bryłę romańską. Ma on charakter obronny. Jest
dwuwieżową bazyliką typu saskiego, złożoną z
krótkiego (jednoprzęsłowego) trójnawowego korpusu,
transeptu oraz prezbiterium zamkniętego apsydą.
Prezbiterium odgradzało od nawy lektorium.
Kamienne mury tworzą głównie naprzemienne
warstwy wapienia i piaskowca.

Nad nawami wznosiły się empory, które
obiegając wnętrza wież kończyły się w
bocznych ramionach transeptu. Nawę
środkową od bocznych odgradzają filary
arkadowe (pochodzące raczej z okresu
baroku), związane z lizenami u ścian
bocznych, w tęczy i przy ścianach obu wież.
Fasada zachodnia uwieńczona jest dwoma,
u podstawy czworokątnymi, wyżej
ośmiobocznymi, wieżami z biforiami. Wraz
z triforium u szczytu centralnej części
fasady okna te kontrastują z ciężką masą
części dolnej, w której znaleźć można
jedynie otwory strzelnicze (i ślad po
zamurowanym pierwotnym portalu).
Zewnętrzne ściany prezbiterium i apsydy są
oplecione lizenami i zwieńczone fryzem
arkadowym, co wzbogaca surową bryłę
świątyni.

Kontrastuje z romańską bryłą gotyckie
oratorium oraz barokowe hełmy wież.
Wnętrze posiada obecnie bogaty wystrój
barokowy, choć odnaleziono także
fragmenty średniowiecznych malowideł. W
jednej z wież znajduje się wyryty w
kamieniu podpis XI-wiecznego muratora. W
klasztorze klarysek przy kościele
przechowywane są najstarsze figurki
jasełkowe, pochodzące z XIV wieku.

Kociół witej
ś Ś ę
Anny

Kolegiata św. Anny położona jest przy ulicy św. Anny, w
sąsiedztwie Collegium Medicum i Collegium Maius. Jest
kościołem akademickim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pierwszy
drewniany kościół wybudowany w XIV wieku spłonął w
pierwszej połowie XV w. Wówczas na jego miejscu wzniesiono
murowany kościół w stylu gotyckim.
Jego fundatorem był król Władysław Jagiełło i z
jego inicjatywny kościół dostał się w 1418 roku
pod opiekę Akademii Krakowskiej. Wyburzono go
w latach 1689-1703 na koszt Akademii i
zastąpiono obecnym, wykonanym według projektu
Tylmana z Gameren. Uchodzi za jedną z
najpiękniejszych budowli barokowych w Polsce.

Budowla jest trzynawową bazyliką z
transeptem i prosto zamkniętym
prezbiterium. Nawa główna jest
sklepiona kolebkowo z lunetami, a na
skrzyżowaniu wznosi się ośmioboczna
kopuła z tamburem. Fasada jest
flankowana wieżami zwieńczonymi
późnobarokowymi hełmami projektu
księdza Sebastiana Sierakowskiego.
Bogaty wystrój wnętrza (w tym
ołtarze) jest zaprojektowany i
wykonany przez Baltazara Fontanę,
obrazy malowali Karol Dankwart i
Innocenty Monti. W ołtarzu głównym
umieszczony jest obraz św. Anny,
pędzla Jerzego Siemiginowskiego
(1699-1703). Figury świętych po
bokach (św. Stanisław i św. Wojciech)
wyrzeźbił Fontana w 1701 roku.

W prawym ramieniu transeptu znajduje się konfesja św.
Jana Kantego zawierająca relikwie kanonizowanego w 1767
roku patrona Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obok
umieszczono wota, wśród których znajdują się buńczuki
tureckie zdobyte przez Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w
1683 roku.

Wykonały…
-Magdalena Zamiara
-Agnieszka Trojanowska
-Katarzyna Morawiec
-Anna Kowalska
-Agnieszka wi tek
Ś ę
-Daria Morys
-Anna Przekwas
-Patrycja Maroszek
Klasa III E